Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/15258 K.2015/12839

Davacı M.. B.. vekili Avukat A.. S.. tarafından, davalı T.. Y.. aleyhine 22/09/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının ikmal subayı olarak misafirhane ve konteynırlardan sorumlu olduğunu, dava dışı ölen M.. K.. konteynır tahsis edildiğini, M.. K.. konteynırda duş alırken tüplü şofbenden çıkan karbonmonoksit gazı nedeniyle vefat ettiğini, M.. K.. eşi T.. K.. tarafından A.. M.. 2008/88 esas sayılı dosyasında M.. B.. aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasının kısmen kabul edilmesi sonucu E.. M.. 2010/211 esas sayılı takip dosyasına ödemede bulunulduğunu belirterek, yapılan ödemelerin yasal faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesi istemiştir.

Davalı ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, makina mühendisi bilirkişisinden alınan kusur raporu ile davalının % 70 oranında kusurlu olduğu benimsenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava dosyasında yer alan bilgi ve belgelerin incelenmesinde; kusur durumuna ilişkin makina mühendisinden alınan bilirkişi raporunda; şofben cihazının baca bağlantısı olmadan, konteynırı kontrol etmeden, konuyu ciddiye almayan, misafirhane ve konteynırları genel zimmetlerini kendisinde bulunduran, bunları el senedi ile diğerlerine zimmetleyen davalı T.. Y..'ın %70 oranında, zimmetinde bulunan konteynırın şofben baca bağlantısının yapımı işinde ciddi çaba göstermeyen dava dışı T.. K.. %15 oranında, söz konusu konteynırı müteveffaya sağlıkla kullanabilmesi için uyarmadan teslim eden dava dışı P.. E.. İ.. K.. ise %15 oranında kusurlu ve sorumlu olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, ölen M.. K.. konteynırda yer alan pencerenin menteşesinin kırık olması nedeni ile pencerenin kendiliğinden açılmasını engellemek için koli bandı yapıştırarak sabitlediği, akabinde de banyo yapmak için duşa girdiğinde gaz zehirlenmesi nedeniyle vefat ettiği, ayrıca davalının konteynırlarla ilgili görev ve yetki kapsamının dava dosyasında denetime elverişli olacak şekilde ortaya konulamadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda; davalının konteynırlarla ilgili görev ve yetki kapsamının belirlenmesi, şofben bağlantısı yapılırken baca bağlantısı yapılması gerektiği hususunda davalıya eğitim verilip verilmediği hususlarının araştırılması ve ölen M..

K.. konteynırda yer alan pencerenin menteşesinin kırık olması nedeni ile koli bandı yapıştırarak pencereyi sabitlemesi hususlarının kusura ilişkin raporda tartışılması gerekirken mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalıdır.

Bu nedenle, bir makina mühendisi ve iki iş güvenliği uzmanından oluşan üç kişilik bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yapılarak kusur durumuna ilişkin rapor alınması ve sonucuna göre iş bu dava hakkında karar verilmesi gerekirken eksik inceleme nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.