Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/15363 K.2015/13362

BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 47

TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 56

"İçtihat Metni" Davacı S.. Ç.. vekili Avukat T..tarafından, davalı M.. G.. aleyhine 26/08/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, kasten yaralama nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının tekme atmasından dolayı kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralandığını belirterek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, tarafların sosyal ekonomik durumu, dinlenen tanık beyanları ve olayın sübut şekli, dikkate alınarak takdiren 2.000,00TL manevi tazminat ödetilmesi karar verilmiştir.

Türk Borçlar Kanunu’nun 56. maddesi ( 818 sayılı BK 47. maddesi ) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince, davacı ile davalının araçlarının çarpışması üzerine aralarında tartışma yaşandığı, davalının davacıya tekme attığı, olaydan sonra alınan raporda davacının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yaşam fonksiyonlarını iki orta derecede etkileyici kemik kırığına yol açıcı şekilde yaralandığı anlaşılmıştır. Yaralanma derecesi, olayın gelişim biçimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler uyarınca davacı yararına takdir olunan manevi tazminat tutarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.