KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2014/15630 E., 2015/12716 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 15/07/2014
- Numarası
- 2013/215-2014/392
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı G.. O.. vekili Avukat Hüseyin tarafından, davalı M.. B.. aleyhine 19/04/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı, öğretmen olduğunu, davalı öğrenci velisinin okulda çocuğunun sınav kağıdını görmek istemesi nedeniyle çıkan tartışma esnasında kendisine hakaret ettiğini, açılan ceza davası sonucunda da davalı hakkında mahkumiyet kararı verildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.
Davalı, asıl davacının tahrik ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, dinlenen tanıklar ve ceza dosyası içeriğine göre hakaret olgusunun gerçekleştiği kabul edilerek bir miktar manevi tazminata karar verilmiştir.
Dosya kapsamından; hükmün açıklanmasının ertelenmesi yönündeki ceza mahkemesi kararları bağlayıcı nitelikte değildir. Davalının çocuğunun bir dönem davacıdan özel ders aldığı hususu tartışmasızdır. Davacı hakkında yapılan idari soruşturma sonucunda davacının bazı öğrencilerin notlarını düşük verdiğinden, öğrenciler arasında ayrımcılık yaptığından ve evinde bazı öğrencilere özel ders verdiğinden dolayı disiplin cezası uygulanmıştır.
Ceza dosyasında dinlenen tanık Nurcihan'ın beyanlarından da davalının sınav kağıdını görmek istemesi karşısında davacının “dilekçe yazın, bir de psikolojik rapor al öyle gel” demesi göz önüne alındığında, davalının davacıyı “terbiyesiz”likle suçlaması değer yargısı niteliğinde, eleştiri sınırları içindedir. Bu durumda, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kısmen kabul kararı verilmiş olması doğru değildir.
Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
KARŞI OY YAZISI
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre manevi tazminat koşullarının gerçekleştiği düşüncesindeyiz. Hükmün bozulmuş olması nedeniyle manevi tazminat miktarının şimdilik değerlendirilmeden sayın çoğunluğun davanın reddine karar verilmesi gerektiği görüşüne katılmıyoruz. 10/11/2015
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2014/15630, K. 2015/12716, 10 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama