Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/15641 K.2015/450

Davacı Gülhanım vekili Avukat Seyit tarafından, davalı Karayolları Genel Müdürlüğü aleyhine 16/08/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu nedeniyle davanın reddine dair verilen 28/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/01/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, davalı Karayolları Genel Müdürlüğünce sahibi bulunduğu taşınmazdan 10 metre derinliğinde çakıl, mucur ve toprak gibi malzemelerin alınarak yolların yapımında kullanıldığını ileri sürerek, uğranılan zararının giderilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, eylem ve işlemin kamu hizmetinin görülmesi sırasında meydana geldiği, dolayısıyla uyuşmazlığın çözümünde idari yargının görevli olduğu belirtilerek davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiş, Dairemiz çoğunluğu tarafından da onanmıştır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 11.02.1959 tarih ve 1958/17 E. 1959/15 K. sayılı kararında, içtihadı birleştirme kapsamında olmadığına yer verilerek vurgulandığı üzere; bir kamu kurumunca bir tesisin yaptırılması esnasında Devlet malı olmayan yerden toprak alınması veya böyle yerlere toprak ya da moloz yığılması neticesinde oluşan zararların tazmini davası, başkasının malına kamu kurumunun dilediği gibi el atma hakkı bulunmadığı, ayrıca plan, proje ve şartnamelere başkasının malına ihtiyaca göre el atılabilmesini gerektirecek esaslar konulamayacağından dolayı haksız fiilden doğan bir tazminat davası sayılacağı bildirilmiştir.

Ayrıca, işlerin plan ve programlara uygun yapılmaması hali de idari karara aykırı bir hareket bulunması itibariyle yine idari kararın tatbiki olan eylem sayılamayacağı, bu bakımdan böyle bir iddia ile açılmış olan davanın haksız fiilden doğan bir davadan ibaret olacağı öngörülmüştür.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında somut olayı değerlendirdiğimizde; dava, haksız fiil sonucu meydana gelen zararın tazmini davası olup, adli yargının görevleri arasındadır. Bu itibarla uyuşmazlığın esastan incelenerek hüküm kurulması gerekirken, yerel mahkemenin görevsizlik kararını onayan Dairemiz çoğunluğunun kararına katılmıyoruz. 19/01/2014