Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/15806 K.2015/13876

.....

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/05/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar davacı ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının kendisine yönelik cinsel taciz niteliğindeki hareketi nedeniyle mahkum olduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dinlenen tanıklar ve ceza dosyası içeriğine göre bir miktar manevi tazminata karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; davalının davacıya elindeki paraları göstererek seslenmesi eylemi cinsel taciz suçu niteliğinde kabul edilerek davalının mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Hükmün açıklanmasının ertelenmesi yönündeki ceza mahkemesi kararları bağlayıcı nitelikte değildir. Davaya konu eylemi gören tanık yoktur. Davalının elindeki parayı sallayıp davacıya seslendiği kabul edilse dahi bu eylemin tek başına davacıya yönelik cinsel taciz olarak nitelendirilmesi mümkün değildir. Bu durumda, mahkemece davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kısmen kabul kararı verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.