Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/15899 K.2015/11307

Davacı Y.. S.. vekili Avukat Cem tarafından, davalı İ.. D.. aleyhine 28/03/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/05/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/10/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin, 17/01/2011 tarihinde CNN Türk Televizyon Kanalında yayınlanan 5N1K adlı programa konuk olduğunu, telefonla programa katılan davalının hakaret içeren sözlerle müvekkilinin kişilik haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davaya konu edilen sözlerin davacının bir başka televizyon programında müvekkilinin gıyabındaki konuşmalarına karşı söylenmiş cevabi nitelikte ve kamuoyunu bilgilendirmeye yönelik sözler olduğunu, basın özgürlüğü ve haber alma hakkının kullanımında hukuka aykırılığa düşülmediğini, davacının kendi söz ve davranışları ile dava konusu yayına sebebiyet verdiğini, davacı hakkında son olarak Kosova'daki Avrupa Birliği Hukuk Düzeni Misyonu tarafından organ ticaretiyle ilgili suç duyurusunda bulunulmasının ardından tutuklama kararı çıkartıldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı hakkında verilen mahkumiyet hükmünün hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olduğu, ceza mahkemesi kararında hakaretin karşılıklı olduğu yönünde bir kabul olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bakırköy 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/01/2013 gün ve 2011/1550 E- 2013/116 K sayılı kararıyla, davalının davacıya hitaben söylediği "pişkin, organ mafyası, yüzsüzlükte sınır tanımayan" sözleri nedeni ile hakaret eylemi sabit görülmüş ve davalı hakkında kesin olarak mahkumiyet kararı verilmiştir.

Davacı hakkında Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/02/2004 gün, 2002/223 esas, 2004/56 karar sayılı ilamı ile cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak, 2238 sayılı Organ ve Doku Alınması, Saklanması ve Nakli Hakkındaki Kanuna muhalefet suçundan dolayı verilmiş mahkumiyet kararı bulunduğu, yine Kadıköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/10/2009 tarih 2007/243 esas 2009/238 sayılı kararı ile hukuken geçerli rızaya dayalı olmaksızın kişiden organ almak suçundan mahkumiyet kararı bulunduğu bu kararların Yargıtay ilgili dairelerince onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Kişide oluşan manevi zararın giderilmesi bakımından hakimin olayın özelliklerine, fail ve mağdurun durumlarına, kişilik değerlerinde meydana gelen eksilmenin niteliğine göre manevi tazminat olarak bir miktar paranın ödenmesine veya TBK'nın 58/2 (Borçlar Kanunu 49/3.) maddesi gereğince tazminat yerine diğer bir tazmin yoluna başvurması mümkündür.

Bahsedilen madde gereği diğer tazmin yöntemleri konusunda örnekseme yapılarak haksız saldırının kınanması ve kınama kararıyla birlikte bu kararın basın yoluyla ilan edilmesi yöntemlerine değinilmişse de bu yöntemler sınırlı olmayıp hakimin takdirine bırakılmıştır. Bu bağlamda, özür beyanı, isnadın geri alınması vb. bir tazmin şeklinin benimsenmesi de düşünülebilir. (4. HD. 14/11/1996, 8472/11191)

Bu kapsam da ceza mahkemesince hakaret olarak kabul edilen organ mafyası suçlaması yönünden davacı hakkında kesinleşmiş mahkumiyet bulunduğu gibi "pişkin" ve "yüzsüzlükte sınır tanımayan" sözleri de bir değer yargısıdır. Somut olayda, davacının kişilik haklarına saldırı bulunmamakla birlikte davaya konu sözlerle ilgili olarak hakaret suçu nedeniyle davalı hakkında verilmiş olan mahkumiyet kararı TBK'nın 74 (BK'nın 53.) maddesi gereğince hukuk hakimini bağlayıcı nitelikte olduğundan, mahkemece, tazminat yaptırımı yerine TBK'nın 58/2 (BK.49/3.) maddesinde bahsedilen diğer yaptırımlardan olan tecavüzün kınanmasına dair kararla yetinilmesi gerekirken manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.