Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/15943 K.2015/12805

Davacı M.. Ş.. tarafından, davalı N.. A.. aleyhine 22/01/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kişilik haklarını ihlal eden, davalının hakaret içeren eyleminin B.. M.. 2012/1062 esas, 2013/175 karar sayılı ilamı ile tespit edildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, olay yerinde davacının bulunmadığını, komşu olmaları sebebi ile aralarında hukuki ihtilaf bulunduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece 16/06/2014 tarihli ilamın hüküm fıkrası ile, dava kısmen kabul edilerek davacı yararına bir miktar manevi tazminat takdir edilmiş, dava ve yargılama küfür ve müessir fiil'e dayalı manevi tazminata yönelik olmasına mukabil kararın gerekçe bölümünde dava ile ilgisi bulunmayan köpek ısırması olayı ile ilgili hususlarda değerlendirme yapılarak hüküm tesis edilmiştir. Kuşkusuz bu durum ".. " hükmünü düzenleyen HMK'nun 298/2. maddesine aykırılık oluşturur.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacının manevi tazminat istemine konu olay hakkında karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.