Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/16307 K.2015/13806

Davacı S.. B.. vekili Avukat Beyhan tarafından, davalı H.. K.. aleyhine 27/08/2012 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının eşinin ölümü nedeni ile almakta olduğu dul aylığını, tekrar evlenmiş olmasına rağmen almaya devam ettiğinin tespit edildiğini, yersiz ödenen aylıklar için davalıya karşı Ankara 31. İcra Müdürlüğünün 2009/16391 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı ile takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu alınarak davalının yersiz olarak aldığı tespit edilen miktar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5510 sayılı Kanun 01/01/2008 günü yürürlüğe girmiş olup Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı, Bağ-Kur Genel Müdürlüğü ve T.C. Emekli Sandığı Genel Müdürlüğünü ortadan kaldırıp bu kurumların yerine S.. B.. kurularak sosyal güvenlik kurumları tek çatı altında toplanmıştır.Uyuşmazlık 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 96. maddesinden kaynaklanmaktadır. Anılan Kanun’un 101. maddesinde, “Bu Kanun'da aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür” biçiminde düzenleme yapılmıştır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.