Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/16347 K.2014/17041

Davacı Y.. B.. vekili Avukat H. S. tarafından, davalı A.. Ç.. aleyhine 01/09/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız haciz nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız haciz nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından kendi aleyhine haksız olarak icra takibi yapılarak hacizler uygulandığını belirterek, maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalının davacıya takip yapma hakkı olmadığı dolayısıyla haksız takip ve haciz yapıldığının anlaşıldığını, borçlar kanuna göre manevi tazminatın kişilik haklarına saldırı halinde istenebileceği, mal varlığına yönelik yapılan fiillere karşı manevi tazminat istenemiyeceği gerekçesiyle, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Haksız yere bir kimsenin mallarının haczettirilmesi, o kimsenin kişilik haklarına saldırı oluşturan ve Borçlar Yasası'nın 49. maddesi gereğince manevi tazminatla sorumlu tutulmasını gerektiren bir davranıştır.

Şu halde Mahkemece, haksız haciz nedeniyle uygun bir miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, manevi tazminat talebinin tümden reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.