Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/16952 K.2015/14327

Davacı C.. Ş. . vekili Avukat N.. A.. tarafından, davalılar İ.. Ş. . ve diğerleri aleyhine 25/12/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı C.. P.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının davalılardan İ.. .Ş.. ve T.. K.. yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalı C.. P..'ün temyiz itirazları yönünden;

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ile davalı C.. P.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan İ.. .Ş..'den kiraladığı salondan, tahliye kararı gereğince cebri icra yoluyla tahliye edildiğini, tahliye işleminin icra müdür yardımcısı olan davalı C.. P.. gözetiminde gerçekleştirildiğini, tahliye için sökülen malzemelerin ise yediemin olarak davalı T.. K.. bırakıldığını, söküm sırasında gerekli dikkat ve özenin gösterilmediğini, icra memurundan ehil olan kişiler eliyle söküm istendiği halde buna riayet edilmediğini, yine yediemin deposunda da saklama ve istif koşullarına uyulmaması nedeniyle malzemelerin zarar gördüğünü belirterek uğranılan maddi zararın, davalılar tarafından giderilmesini istemiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, malzemelerde oluşan hasarın yeniden kullanılmasını engelleyici nitelikte olmadığı, zararın oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; davalı C.. P..'e yönelik davanın 2004 sayılı İcra İ.. K.. 5. maddesinden kaynaklanan sorumluluğu nedenine dayalı olduğu anlaşılmaktadır. Söz konusu maddede bu tür davaların A.. B.. karşı açılabileceği düzenlenmiştir. O halde mahkemece davalı C.. P..'e yönelik davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme ile bu davalı yönünden de işin esası incelenerek karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.