Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/17026 K.2015/13693

Davacı G.. İ.. vekili Avukat B..K..tarafından, davalılar M.. S.. ve diğeri aleyhine 07/02/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık A..T.. 10/4. maddesi uyarınca; manevi tazminat davası maddi tazminat davası ile birlikte açılırsa, manevi tazminat davası açısından avukatlık ücretine ayrı bir kalem olarak hükmedilir. Mahkemece anılan düzenlemeye aykırı şekilde, davalılar yararına reddedilen manevi tazminat istemi yönünden ayrı avukatlık ücretine hükmedilmemiş olması doğru değildir. Ancak; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı H.. K..geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.. K..438. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.