Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/1703 K.2014/3529

Davacı A.. B.. vekili Avukat H..Y.. tarafından, davalılar A.. T.. vdl. aleyhine 04/09/2013 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 20/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, özel kanuna dayalı olarak yapılan yersiz ödemenin davalılardan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, kurum müfettişlerince yapılan inceleme neticesinde davalılardan Z.. Y..'a 2828 sayılı Kanun kapsamında özürlü evde bakım hizmeti karşılığı olarak fazladan ödeme yapıldığı tespit edildiğinden, yersiz olarak ödenen tutarın adı geçen davalı ile kurum görevlisi olan diğer davalıdan müteselsilen tahsilini istemiştir.

Mahkemece, 12/07/2013 tarih ve 6495 sayılı Kanunun 73. maddesiyle 2022 sayılı Yasaya eklenen geçici 3. madde dikkate alınarak konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemenin gerekçesine esas aldığı 6495 sayılı "Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"un 73. maddesi ile; 2022 sayılı yasada değişiklik yapılmıştır. Eldeki davanın konusu ise 2828 sayılı "Sosyal Hizmetler Kanunu"nun Ek 7. maddesine göre yapılan ödemelere ilişkindir. Dolayısıyla dava konusuz kalmış değildir.

Şu durumda, uyuşmazlığın esası incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.