Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/17080 K.2015/13179

Davacı F.. Ç.. vekili Avukat S.. İ.. tarafından, davalı E.. C.. aleyhine 26/10/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/09/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 17/11/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat B..

S.. ile karşı taraftan davacı vekili Avukat C.. T.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

a-Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisinin amcası olduğunu, babası vefat ettikten sonra miras kalan koyunları ucuza sattığını, parasının bir bölümünü bankaya yatırdığını, kalanı uhdesinde bıraktığını ve hakkında vesayet altına alınması için dava açtığını, bu dava sonunda vesayet altına alınmasına gerek bulunmadığına karar verildiğini, davalı amcasının kendisinin vesayet altına alınması için dava açarak kişilik haklarına saldırıda bulunduğu gibi koyunların ucuza satılmasından dolayı maddi zarara uğradığını belirterek uğradığı zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının babasının ölümü ile yalnız kaldığını, üzüntüden koyunlar ile ilgilenemediğini, bakımsız kalan koyunları davacının muvafakati ile sattığını, parasını bankaya yatırdığını, davacının babasının ölümünden sonra sürekli alkol almaya başlaması nedeniyle bununla baş edemeyeceğini düşünerek vesayet altına alınması için dava açmış ise de davanın reddedildiğini, davacıyı küçük düşürme değil koruma amacında olduğunu bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalının, davacının zeka özürlü olduğu ve başkalarının tesiri altında kaldığı, sağlıklı düşünme kabiliyeti olmadığı gibi nedenlerle vesayet altına alınmasını istediğini, davanın reddine karar verilmiş olması nedeni ile manevi tazminat talep etme şartlarının oluştuğu kabul edilerek .. TL manevi tazminat ve 79 adet koyunu rayiç fiyatının altında sattığından bahisle davacının maddi zarara da uğradığı kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davalının, babası vefat ettikten sonra yalnız kalan davacı yeğeninin aşırı üzüntü duymasından kaynaklı olarak içine girdiği ruhi durum nedeniyle bu durumundan başkalarının faydalanmasını engellemek için vesayet altına alınmasını istediği, açılan dava sonunda vesayet altına alınmasına gerek bulunmadığı belirlenerek davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar dava dilekçesindeki beyanlardan dolayı mahkemece davacının kişilik haklarının zedelendiği kanaatine varılmış ise de, davalı amcanın davacı yeğeninin içinde bulunduğu ruhi durumun etkisi ile etrafında bulunanların onun bu durumundan faydalanarak kendisini zarara uğratmalarından endişe ettiği ve bu amaçla anılan davayı açtığı, vesayet altına altına alınması gereken bir durumun öğrenilmesi durumunda bundan yetkili makamları haberdar etmenin aynı zamanda bir görev olduğu,

davacının kişilik haklarına saldırı kastı bulunmadığı anlaşıldığından manevi tazminata yönelik isteğin tümden reddi gerekirken kısmen kabulü doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

b- Davalı, davacı yeğeninin kendisine miras kalan koyunlara bakamaması nedeniyle koyunları satmış ve parasını bankaya yatırmıştır. Ne var ki dosya arasında bulunan Damızlık Koyun Keçi Yetiştiricileri Birliği tarafından düzenlenen belgeye göre koyunların satış tarihi olan 2009 yılı itibariyle satış bedeli rayiç fiyatın altında olmuştur.

Şu durumda, davalının, davacı yeğeninin zarara uğramaması amacı ile hareket ederken davacıya karşı en azından koyunların rayiç değeri üzerinden satılmasını sağlaması borcu bulunmakta olup, bu bedelin altındaki satıştan dolayı satış tarihindeki rayiç değer ile satış bedeli arasındaki farktan davacıya karşı sorumlu tutulması gerekirken, satış tarihinden bir yıl sonraki rayiç değer üzerinden yapılan hesap uyarınca aradaki farka hükmedilmesi de doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.