KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2014/17628 E., 2015/14874 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2015
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
....
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar .... ve diğeri aleyhine 09/04/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalı ... tarafından diğer davalı şirkete hizmet alım sözleşmesi ile yaptırılan yıkım işlemi sırasında işlettiği internet kafenin duvarlarında çatlaklar oluşup sıvaların döküldüğünü, bahçe duvar ve kapısının enkaz altında kaldığını iddia ederek uğradığı maddi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.
Davalı ..., davanın usul ve esas yönlerinden reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davalı ... bir kamu tüzel kişisidir. Anılan tüzel kişiliğe bağlı olarak ve kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet gösteren Belediye organlarının eylem ve işlemleri de kamusal nitelikte olup kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. İstemin ileri sürülüş ve olayın gerçekleşme biçimine göre davanın anılan davalıya yöneltilmesinin nedeni de davalı ...’nin hizmet kusuruna ilişkindir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1-b maddesi gereğince bu tür istemlerin tam yargı davası olarak idari yargı yerinde açılacak davada ileri sürülmesi gerekir.
Mahkemece, görevin kamu düzenine ilişkin bulunması ve resen nazara alınması gerektiği gözetilerek davalı ... yönünden uyuşmazlığın çözümünde idari yargı yerinin görevli olması nedeni ile yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2014/17628, K. 2015/14874, 17 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama