Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/17868 K.2015/14379

Davacı M.. T.. vekili Avukat A.. E.. tarafından, davalılar İ.. Y.. ve diğerleri aleyhine 13/01/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, idari yargı kararının uygulanmaması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, silah ruhsatının yenilenmesi amacıyla sağlık kurulu raporunu almak için K.. E.. H.. muayene olduğunu, bir gözünün görmemesi ve toplam görme derecesinin 12/20'den az olması sebebiyle silah ruhsatı verilemeyeceğine dair rapor verildiğini, S.. M.. 24/09/2004 tarihinde yayınlanan 2004/74 sayılı genelge ile böyle bir kısıtlama getirildiğini öğrendiğini, bu genelgenin iptali için S..

B.. aleyhine dava açtığı davada Danıştay 10. Dairesinin 09/12/2009 gün ve 2009/13342 Esas sayılı kararı ile genelgenin ". ." silah ruhsatı verilemeyeceğine ilişkin kısmının yürütmesinin durdurulmasına karar verildiğini, Danıştay kararını ekleyerek tekrar ruhsat alabilmek için K..H.. başvurduğunu, ancak davalılar tarafından yargı kararı dikkate alınmayarak yeniden 16/02/2010 tarihli silah ruhsatı alamaz raporu verildiğini, bu rapora itiraz üzerine E..

F.. olumlu rapor aldığını, iki rapor arasında çelişki oluştuğundan hakem hastene olarak belirlenen N.. H.. tarafından da silah ruhsatı alabileceği yönünde olumlu rapor verildiğini, davalılar tarafından Danıştay yürütmeyi durdurma kararının uygulanmaması nedeniyle uğradığı maddi ve manevi olarak zararının tazminini istemiştir.

Davalılar ise; davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının silah ruhsatı almasına engel teşkil eden genelgenin ilgili bölümünün Danıştay 10. Dairesince verilen yürütmenin durdurulması kararına rağmen, sanki bu karar yokmuşcasına davacıya silah ruhsatı alamayacağına ilişkin raporu veren davalı doktorların davacının uğradığı zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasa’nın 138/4. maddesi gereğince; yasama ve yürütme organları ile idare, mahkeme kararlarına uymak zorundadır. Bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez. İ.. K.. 28/1. maddesi gereğince de; idare, idare mahkemelerinin esasa ve yürütmenin durdurulmasına ilişkin kararlarının gereklerine göre gecikmeksizin işlem yapmak ve eylemde bulunmak zorunda olup bu süre hiçbir biçimde kararın idareye tebliğinden başlayarak otuz günü geçemez. Aynı maddenin, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 4. fıkrası gereğince, mahkeme kararlarının otuz gün içinde kamu görevlilerince yerine getirilmemesi durumunda ilgili kararı yerine getirmeyen kamu görevlisi hakkında tazminat davası açılabilir denilmektedir.

Dava konusu somut olayda ise, genel nitelikte bir düzenleme olan genelgenin iptali için davacı tarafından S.. B.. aleyhine Danıştaya açılan davada, genelgenin ".." silah ruhsatı verilemeyeceğine ilişkin kısmının yürütmesinin durdurulmasına karar verilmiştir. Davacı tarafından idari işlemin iptali için açılmış bir dava ve o davada verilmiş bir yürütmeyi durdurma kararı bulunmamaktadır.

Şu halde, davalılar tarafından gerçekleştirilen idari bir işlemle ilgili uygulanması gereken yürütmeyi durdurma kararı bulunmadığından, Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.