Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/1794 K.2014/17045

Davacılar B. B. vd vekili Avukat T.Ç. tarafından, davalılar H.. A.. vd aleyhine 16/03/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı şirkete ait gazetelerde yayınlanan "Cesetteki Isırık İzi Cinayeti Çözdü" başlıklı haberin, tümüyle gerçeğe aykırı ve kişisel yorumlara dayalı olduğunu, haklarında açılan kamu davası sonucunda beraat ettiklerini belirterek, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır.

Davalılar, sözkonusu haberin görünür gerçeğe uygun olup İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2002/157 Esas sayılı dosyasından yararlanılarak hazırlandığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; yayınlanan haberin görünür gerçekliğe uygun kabul edilemeyeceği, sanki delil tespiti yapılmış veya gerekçeli karardan alıntı yapılmış gibi kesin ifadeler kullanılarak davacıların mahkum edildiği ve kişilik haklarının haksız olarak saldırıya uğradığı kabul edilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamında dava konusu "Cesetteki Isırık İzi Cinayeti Çözdü" başlıklı haberin, İstanbul'da işlenen bir cinayet olayıyla ilgili Adli Tıp Kurumu uzmanlarının verdiği rapor doğrultusunda davalılardan A.. A.. tarafından kaleme alındığı ve davalı şirketin sahibi olduğu Hürriyet Gazetesi'nin 17/03/2002 tarihli nüshasında yayımlandığı anlaşılmaktadır.

Basının haber verme hakkı, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ile anlatım arasında düşünsel bağlılık temel kuralları ile sınırlıdır. Gerçeklik ise, somut gerçeklik değil, olayın haberin verildiği andaki beliriş biçimine uygunluk olarak anlaşılması gereken gerçekliktir. Maddi gerçekliğin saptanmasından sonra yayın yapılabileceği kabul edilecek olursa haber verme hakkı sınırlandırılmış olur. Basın, maddi gerçeği araştırma ve ortaya çıkarma göreviyle sorumlu değildir. Önemli olan ortaya çıkan bir olayın iddiaya uygun biçimde yayımlanmasıdır.

Somut olaya gelince; dava konusu haberde Kumkapı'da bir ay önce bıçaklanarak öldürülen M. Ç.'in katilinin, cesedin Yanağındaki ısırık izi sayesinde yakalandığı, Adli Tıp Kurumu tarafından yapılan otopsi sırasında maktülün sağ yanağında bir ısırık izi belirlendiği, diş izlerinin maktulün komşusu olan B. B.'ın diş iziyle karşılaştırılınca izlerin B. B.'a ait olduğunun anlaşıldığı ve bu nedenle gözaltına alındığı belirtilmiştir. Adli Tıp Kurumuna ait rapor ve davacıların "adam öldürme" suçundan İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2002/157 Esas sayılı dosyasında 3 yıl boyunca tutuklu olarak yargılandıkları gözönüne alındığında, haberin resmi tutanağa dayalı görünür gerçekliğe uygun olduğunun ve hukuka uygun bir yayın niteliğinde olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece, davanın görünür gerçeğe uygun olduğu kabul edilerek tazminat talebinin reddi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle davalının bir kısım tazminatla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.