Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/2042 K.2014/16603

Davacı A.. K.. vekili Avukat Ç. A. tarafından, davalı V.. Ç.. aleyhine 03/01/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiilden kaynaklanan yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından gerçekleştirilen haksız eylem nedeniyle yaralandığını belirterek, maddi ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalının yaralama eylemi nedeniyle, davacının uğramış olduğu geçici iş göremezlik zararı ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerden, Artova Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/01/2013 tarih 2010/95 Esas - 2013/20 Karar sayılı ilamının Yargıtay incelemesinde olduğu anlaşılmaktadır.

6098 sayılı TBK 74. maddesi( 818 sayılı BK 53) uyarınca, ceza mahkemesinin kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de; somut olayın özelliği itibariyle maddi olgunun ve davalının sorumluluğunun tespiti açısından ceza davasının sonucu önem arzetmektedir.

Şu durumda, mahkemece davalı hakkında açılan ceza davasının sonucu ve kesinleşmesi beklenmeli ve tüm delillerle birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması doğru bulunmamış kararın bozulması gerekmiştir.