KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2014/2059 E., 2014/2714 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 10/07/2013
- Numarası
- 2012/78-2013/456
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı C.. Y.. vekili Avukat tarafından, davalılar M.. S.. vd. aleyhine 27/01/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husemetten reddine dair verilen 10/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı M.A.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;
Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan M.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, müfettiş olan davalıların, kendisi hakkında gerçeğe aykırı rapor düzenleyerek; ceza mahkemesinde yargılanmasına ve müdürlük görevinden alınmasına neden olduklarını belirterek, manevi tazminat talep etmiştir.
Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, dava husumetten reddedildiğine göre, kararın gerekçe kısmında husumetten reddin tartışılması dışında esasa ilişkin kanaatlere yer verilmesi yerinde görülmemiştir. Ancak yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, ilgili kısım çıkartılarak kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
KARŞI OY YAZISI
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyorum.19/02/2014
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2014/2059, K. 2014/2714, 19 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama