Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/2246 K.2015/326

Davacı İstanbul P. H. E. Otelcilik Ltd. Şti. vekili Avukat Hüseyin tarafından, davalı A.. E.. aleyhine 19/02/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı Onur adlı kişinin H. P. Otelin muhasebe servisinde çalıştığını ve düzenlediği gerçeğe aykırı belgelerle davalının hesabına toplam 845.350,72 TL tutarındaki parayı aktardığını, davalı ile Onur Hayran hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan dava açıldığını belirterek uğramış olduğu zararın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, banka hesabı ile kartına ait bilgilerin dava dışı Onur Hayran tarafından bilgisi ve rızası olmaksızın ele geçirildiğini, Onur Hayran ile işbirliği içinde hareket etmediğini, ceza davasının kesinleşmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dosya kapsamından, davalı ve Onur hakkında davaya konu eylemleri nedeniyle ceza davası açıldığı, söz konusu davanın İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/113 Esas, 2012/314 Karar sayılı dosyası ile görüldüğü ve her iki sanığın da nitelikli dolandırıcılık suçundan cezalandırılmalarına karar verildiği, dosyanın temyiz incelemesinde olduğu ve hükmün henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

6098 sayılı TBK 74. maddesi (818 sayılı BK 53) uyarınca, ceza mahkemesinin beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de; somut olayın özelliği itibariyle maddi olgunun ve davalının sorumluluğunun tespiti açısından ceza davasının sonucu önem arzetmektedir. Dava konusu olayın özelliği nazara alındığında, ceza dosyasının kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.