Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/2310 K.2014/3744

Davacı İçişleri Bakanlığı vekili tarafından, davalı A.. D.. aleyhine 10/06/2010 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dşında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince, Dava özel plaka borcu istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kullandığı özel plakadan dolayı tahakkuk eden ücreti talep etmiştir.

Davalı, cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, İçişleri Bakanlığı tarafından 05.08.2011 tarihinde yayınlanan genelge uyarınca özel plaka sahiplerinin eski yıllara ait özel plaka borçlarının silindiği belirtilerek davanın reddine karar verildiği, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamından, davalının davanın açıldığı 10.06.2010 tarihinde özel plaka borcunun olduğu, bu borcun dava tarihinden sonra 05.08.2011 tarihinde yayınlanan 44 nolu genelgenin F/4 maddesi ile ortadan kaldırıldığı ve böylece davanın konusuz kaldığı anlaşılmıştır. Şu durumda, dava açıldığında alacaklı ve dava açmakta haklı olan davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunanAvukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 6. ve 12/2. maddeleri uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu yönde karar verilmemesi doğru görülmemiştir. Ancak, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden; kararın, HUMK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.