Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/2361 K.2014/17315

Davacı Ş.. B.. vekili Avukat Ç. O.O. tarafından, davalı H.. O.. aleyhine 16/01/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının sahibi ve genel yayın yönetmeni olduğunu www.ereglininsesi.com adlı internet sitesinde yayınlanan "Villasına karşılık köyünü satan muhtar kim?", "Kdz. Ereğli de herkes o muhtarı merak ediyor" ve "İşte O Muhtar" başlıklı üç farklı yazı ile kişilik haklarının ihlal edildiğini, dedikodulara dayalı iftiralarda bulunduğunu beyan ederek manevi zararının tazminini istemiştir.

Davalı, herhangi bir savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davalının ceza davasında hakaret suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklamasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın oluş ve kabule uygun bulunduğu belirtilerek istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davacının Topçalı Köyü muhtarı ve muhtarlar derneği başkanı olduğu, köy halkının isteğiyle köyün Ereğli Belediyesine bağlanması üzerine, dava konusu yazılar ile davacının villasının bulunduğu sitenin Ereğli Belediyesi tarafından mühürlenmesi nedeniyle davalı tarafından bağlanmada köy muhtarı olan davacının etkili olduğunun iddia edildiği anlaşılmaktadır. Yazılar bir bütün olarak değerlendirildiğinde eleştiri sınırlarını aşan ve hakaret içeren herhangi bir ifadenin bulunmadığı, köy muhtarı olan davacının köyünün Ereğli Belediyesine bağlanmasında etkili olduğunun iddia edildiği, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, söylemlerin sert eleştiri düzeyinde kaldığı anlaşılmıştır.

Ayrıca, CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca; “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder.” Bu nedenle açıklanması geri bırakılan mahkumiyet hükmünün, BK’nun 53. maddesi anlamında hukuk hakimi yönünden bağlayıcılığı yoktur ve ceza mahkemesinin kabulünün doğrudan hükme esas alınması doğru değildir. Şu durumda, mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.