Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/2890 K.2015/285

Davacı T.. A.. vekili Avukat Zeliha tarafından, davalı O. İnş. Tur. ve Yat. San. Tic. A.Ş. aleyhine 28/12/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; karar taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı tarafından yapılan inşaat çalışmaları kapsamında yol düzenlemesi sırasında kablolarına hasar verildiğini iddia ederek uğradığı zararın avans faizi ile birlikte ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı hasarın kendilerince meydana getirildiğine yönelik bir kanıt bulunmadığını, kusur ve sorumlulukları olmadığını, davacının kendi kusuru ile zarara uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi kurulu raporu uyarınca davacıya ait kabloların davalı şirketin inşaat çalışması sırasında hasara uğradığı davalının tam kusurlu olduğu kabul edilerek 10.578,14 TL hasar bedelinin yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde uğradığı zararın avans faizi ile birlikte ödetilmesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece gerekçe gösterilmeksizin istemin yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmiştir. Oysa taraflar tacir olup TTK 3. maddesine göre bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün muamele ve fiiller ticari işlerdendir.

3095 sayılı yasanın 4089 sayılı yasa ile değişik 2. maddesinin 2. fıkrasında “Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir.” biçimindeki düzenlemeye göre somut olayda istem gibi avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi bozmayı gerektirir ise de anılan yanılgı yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.