Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/3311 K.2014/17692

Davacılar H.. Ş.. vd vekili Avukat H. G. tarafından, davalılar Atılım İnş. Teks. Tic. A.Ş. aleyhine 04/01/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalı D.S.İ. Genel Müdürlüğü'nün temyiz itirazları yönünden;

Davada, gerekli kontrol ve denetimleri yapmayan davalı D.S.İ. Genel Müdürlüğü'nün hizmet kusuruna dayanılarak maddi tazminat istenmiştir.

Anayasa Mahkemesinin 16/02/2012 tarih ve 2011/35 Esas-2012/23 sayılı kararıyla 6100 sayılı HMK'nun 3. maddesini iptal etmesi nedeniyle eldeki davaya bakma görevi idare mahkemelerine aittir. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davalı D.S.İ. Genel Müdürlüğü yönünden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Davalı A. İnş. Teks. Tic. A.Ş.'nin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı şirketin üretim yaptığı tesisin arka tarafından geçen dereye, davalı şirketin malzeme dökmesi sonucu oluşan gölde çocukları H.. Ş..'in 06/08/2003 tarihinde boğularak vefat ettiğini, daha önceden fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak açtıkları tazminat davasında alınan bilirkişi raporunda destek zararının hesap edildiğini, mahkemece taleple bağlı kalınarak destek tazminatının kabulüne karar verildiğini belirterek, arta kalan destek zararının davalılardan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı şirket, istemin zamanaşımına uğradığını belirterek, usul ve yasaya aykırı olarak açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, istemin zamanaşımına uğramadığı benimsenerek, kabulüne karar verilmiştir.

Haksız eyleme dayalı tazminat davalarında, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60/1. maddesine göre öngörülen zamanaşımı süresi bir yıldır. Yine Borçlar Kanunu'nun 60/2. maddesi gereğince zarara yol açan eylemin, aynı zamanda suç sayılan bir eylemden doğmuş

olması durumunda olayda uygulanacak zamanaşımı süresi, o suçun bağlı olduğu ceza zamanaşımı süresidir. Dava konusu tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu ölüme sebebiyet verme eylemi için olay tarihinde yürürlükte bulunan ceza kanununda öngörülen ceza zamanaşımı süresi beş yıldır.

Haksız eylem 06/08/2003 günü gerçekleşmiş olup, eldeki ek tazminat davası 04/01/2012 tarihinde açılmıştır. Davanın açıldığı günde, olay tarihinden itibaren beş yıllık ceza zamanaşımı süresi geçmiştir. Diğer yandan, zarar görenin, haksız eylem ve failini öğrendiği tarihten itibaren bir yıllık süre de geçmiştir. Mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek davalı şirket yönünden zamanaşımı nedeniyle istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yanılgılı gerekçeyle, istemin kabul edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.