Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/3487 K.2014/5429

Davacı Orman Genel Müdürlüğü vekili tarafından, davalı H.. B.. aleyhine 09/11/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 17/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı hakkında Orman Kanunu'na muhalefet suçundan açılan kamu davası sonucunda davalının mahkumiyetine karar verildiği ve ceza mahkemesi dosyasında keşif sonucu belirlenen zararın ceza mahkemesi dosyasına davalı tarafça ödendiği anlaşıldığından mahkemece karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Ceza mahkemesi dosyası derdest iken iş bu davanın açıldığı ve yargılamanın devamı esnasında ceza dosyasında zararın ödendiği anlaşılmaktadır.

01/10/2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 326/2 maddesi gereğince; kural olarak yargılama giderleri, davadaki haklılık oranına göre haksız çıkan tarafa yükletilir. Yine 01/10/2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 331/1. maddesinde de “…Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, hakim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder…” biçiminde düzenleme bulunmaktadır.

Dava tarihi itibarıyle davalı hakkındaki ceza davası derdesttir ve sonuçta mahkumiyet kararı verilmiş ve zarar da davalı tarafça ödenmiştir o halde davanın açılmasına davalının sebebiyet verdiği belli olduğu halde mahkemece davalı lehine vekalet ücretine karar verilmesi doğru değildir. Ancak, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi uyarınca temyiz hükümleri bakımından halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.'nun 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.