Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/3660 K.2015/160

Davacılar A.. B.. vd vekili Avukat Ali Özkaya tarafından, davalı A.. E.. aleyhine 18/10/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacılardan R.. E..'ın talebinin kısmen kabulüne, A.. B..'nın talebinin reddine dair verilen 22/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılardan A.. B.. vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılardan Adalet ve Kalkınma Partisi'nin temyizi reddedilmelidir.

2-Davalının temyizi yönünden;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacılardan Adalet ve Kalkınma Partisi'nin talebinin reddine, diğer davacı R.. E..'ın talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılardan Adalet ve Kalkınma Partisi ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, AKP'nin 4. Olağan Kongresinin yapıldığı 30/09/2012 tarihinde, Başbakan R.. E..'ın yaptığı konuşmayı hedef alarak, Twitter hesabından “Bugün kürsüde çaresiz bir adam gördüm... Bağıra çağıra yardım isteyen bir adam... Bugün siyasetin sonuna gelmiş bir adamın çaresizce Aşık Veysel'e, Neşet Ertaş'a, Meşad'a, Barzani'ye sarıldığını gördüm... Bugün kürsüde yenilmiş bir Başbakan'ın barış için terör örgütü liderine yalvardığını gördüm... Kızmadım... Üzüldüm...

63 maddelik yol haritasında herşey olan ancak yolsuzlukla mücadele olmayan AKP yeni dönemde durmak yok yolmaya devam edecek gibi... Barzani de aynı Erdoğan gibi iki yüzlü konuşuyor... sen önce topraklarındaki PKK kampını kapat... bugün toplanan rüşvet ordusunun kodlarını hazırladığımız raporlarda herkes görecek... İnanmıyorum neredeyse kendini peygamber ilan etti... Allah'ın hesabıyla iktidara geldiğini söyledi... Anlattığı her bir projede bir yandaş milyarder oldu...

Damat Ferit de başbakandı ve vatan hainiydi... Aşık Veysel'in en sevdiğim türküsünün rüşvet ordusunun ağzında kirlenmesi yürteğimi yaktı... Eyy Aşık Veysel, eyy Neşet Ertaş, eyy Mehmet Akif türkülerinizi, şiirlerinizi kullanan adam yetimin hakkıyla karun olmuş bir adam... 1000 yıllık tarihimizde sömürülmedik değer kalmadı... Veysel türküsünün AKP kongresinde söylendiğini duysa ne yapardı...

Irak'ta 1.5 milyon müslümanın kanını akıtan BOP'un eşbaşkanı ve arkasındaki rüşvet teşkilatı CHP'nin adını ağzınıza almayın.” yazmak suretiyle eleştiri sınırlarını aştığını beyan ederek manevi zararlarının tazminini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iletilerde davacılardan R.. E..'a, “ ...iki yüzlü, …vatan haini, ...Bop'un eş başkanı ve arkasındaki rüşvet teşkilatı...” ifadeleri kullanılarak kişilik haklarının ihlal edildiği kabul edilerek bu davacının talebinin kısman kabulüne, iletilerdeki ifadelerin davacılardan AKP'nin kişilik hakkına saldırı oluşturmadığını belirterek bu davacının talebinin reddine karar verilmiştir.

Gerek Dairemizin gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin istikrar kazanmış uygulamalarında siyasetle uğraşan kişilerin kendilerine yönelik sert, ağır ve hatta incitici eleştirilere dahi katlanması gerektiği vurgulanmış ve bu durum demokratik toplum hayatının vazgeçilmez unsurlarından biri olarak kabul edilmiştir. (Örn: A.İ.H.M: 2.daire Tuşalp-Türkiye davası) A.İ.H.M'nin anılan davada belirttiği gibi A.İ.H.S'nin 10. maddesinin sadece zararsız ve ilgilenmeye değmez olarak görülen "bilgi" ve "fikirler"e değil; aynı zamanda, rahatsız eden, şaşırtan ve gücendirenlere de uygulanabileceği belirtilmiş ve bu ifadeler var olmadan "demokratik bir toplum"un sözkonusu olmayacağı ve bunların çoğulculuk, hoşgörü ve geniş fikirliliğin talepleri olduğu vurgulanmıştır.

Davaya konu somut olayda; davalı CHP milletvekilinin kongrede Başbakan'ın yaptığı konuşmaya yönelik Twitter hesabından yazdığı iletilerle kendi bakış açısıyla Başbakanın icraatlarını sert biçimde eleştirdiği anlaşılmaktadır. Davacı ve davalının her ikisinin de siyasi kişiliklerinin olduğu, açıklamaların toplumu ilgilendiren konulara ilişkin bulunması nedeni ile kamusal ilginin de bulunduğu, davacının hakkında yapılan bu sert eleştirilere katlanması gerektiği, konuşmanın tümünün eleştiri sınırları içinde kaldığı ve davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.