Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/3713 K.2014/5256

Davacı Orman İşletme Müdürlüğü vekili tarafından, davalılar S.. Ö.. vd aleyhine 02/08/2002 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı S.. Ö.. vekili, davalı M.. U.. ve davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalı M.. U..'nun temyiz itirazları redilmelidir.

2- Davalı S..Ö..'ın temyizine gelince; dava, tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın davalı S.. Ö.. yönünden reddine, diğer davalı M.. U.. yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz olunmuştur.

Mahkemece, davalı S.. yönünden davanın tümden reddine karar verildiği halde bu davalı lehine reddedilen dava değeri üzerinden vekalet ücreti verilmeli iken, yanılgılı şekilde diğer davalı yönünden kabul edilen miktar üzerinden "13.306,72 TL vekalet ücretinin davalı M.. U..'dan alınarak hakkındaki dava ret edilen davalı S.. Ö..'a verilmesine" şeklinde hüküm kurulmuştur.

Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12/1. maddesi gereğince, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

Belirlenen bu ücret Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre tespit edilen ücretten az olamaz.

Davalı yararına yukarıda açıklanan Tarife hükümlerine göre reddedilen maddi tazminat yönünden nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken diğer davalı yönünden kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan vekalet ücretinin davacıdan değilde diğer davalıdan alınmasına karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek

onanması uygun görülmüştür.