Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/3757 K.2015/172

Davacı Y.. K.. vekili Avukat Çağatay tarafından, davalı E.. P.. aleyhine 20/09/2012 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisine hakaret ettiğini ve ceza mahkemesinde cezalandırıldığını belirterek, uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı ise; iddiaların yerinde olmadığını belirterek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Dosya kapsamından, Karşıyaka 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/214 Esas ve 2012/762 Karar sayılı kararı ile, davacı ve davalı hakkında birbirlerine hakaret ettikleri gerekçesiyle açılan davada, davacı Y.. K..'un beraatine, davalı E.. P..'nın ise cezalandırılmasına karar verildiği, davacı hakkında verilen beraat kararının davalı tarafından temyiz edilmekle henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi gereğince hukuk hakimi ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değilse de; ceza mahkemesince belirlenecek maddi vakıalar hukuk hakimi yönünden de bağlayıcıdır. Bu nedenle, Karşıyaka 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/214 Esas ve 2012/762 Karar sayılı dava dosyasının sonucu beklenmeli ve sonucuna göre yapılacak değerlendirme ile birlikte iş bu dava hakkında karar verilmelidir.

Yerel mahkemece yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden karar verilmesi doğru bulunmamış, temyiz olunan kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.