Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/4186 K.2015/861

Davacı N. Uluslararası Taş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat Ahmet tarafından, davalı Gümrük Müsteşarlığı'na izafeten Gürbulak Gümrükler Başmüdürlüğü aleyhine 01/10/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız el koymadan kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, haksız el koyma nedeniyle teminat olarak yatan paranın ekonomik faaliyete konu edilmediğinden kazanç kaybı olduğunu iddia ederek uğranılan zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, ceza kararının kesinleşmesinden itibaren teminatın iadesinin mümkün olacağı, davacının teminat olarak yatırılan paranın ekonomik faaliyete konu edilemediği için kazanç kaybına uğradıkları yönündeki iddiasının yerinde olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 25.000,00 TL maddi tazminatın teminatın yatırılma tarihi olan 11/10/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Davaya konu olayda; davacıya ait araçlara kaçakçılıkta kullanıldığı şüphesi ile el konulmuş. Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesi 2003/255 Esas, 2006/123 Karar sayılı dosyasında yürütülen yargılama sırasında aracın teminat karşılığı malike iadesine karar verilmiştir. Bu karar gereği olarak, davacı tarafından 11/10/2003 tarihinde 54.571,30 TL teminat dosyaya depo edilmiş ve araçlar davacıya iade edilmiştir.

Ceza yargılaması sonucunda da Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 27/04/2009 tarih ve 2007/2216 Esas, 2009/5100 Karar sayılı ilamı ile kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına ve teminatın iadesine karar verilmiştir. Kesinleşen ceza kararı gereği teminat 27/04/2009 tarihinde iade edilmiştir.

Dosyada alınan bilirkişi raporunda da teminatın yatırıldığı tarihten iade tarihine kadar mahrum kalınan para getirisi yani faiz hesaplanmış ve iade tarihine dek 56.364,57 TL faiz alacağı olduğu belirtilmiştir. Sonuç olarak, mahkemece taleple bağlı kalınarak 25.000,00 TL'nin teminatın yatırıldığı 11/10/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Bu durumda, zaten hesaplanan faiz alacağına tekrar faiz işletilmesine yol açacak bir karar verilmiştir. Dava konusu faiz zararı olup, zarar asıl paranın iade edildiği 27/04/2009 tarihine kadar hesaplandığına göre davalı bu tarihte temerrüde düşmüş sayılarak faizinde bu tarihten itibaren başlatılması gerekir.

Yerel mahkemece, yukarıda açıklanan düzenleme gözardı edilerek faize faiz yürütülmesi sonucunu doğuracak şekilde teminatın mahkemeye depo edildiği tarihten itibaren faize hükmedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanunun 30. Maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.