Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/4647 K.2014/9614

Davacılar A.. T.. vdl. vekili Avukat B.U.. tarafından, davalılar M.. A.. vdl. aleyhine 02/08/2000 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/09/2013 günlü kararın Yargıtay’da adli yardım talepli ve duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı M..

A.. ve C.A.. mirasçıları vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 10/06/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat B. U..ile karşı taraftan davalılardan M.. A.. ve diğerleri vekili Avukat N. A..geldiler. Diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.

(2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir.

Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacıların yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, depremde yıkılan binanın yapım hatasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacılar ve davalılardan M.. A.. ile C. A..mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılama sırasında alınan ve kabul edilen bilirkişi raporuna göre, olayda davacının kusuru bulunmamaktadır. Dayanışmalı sorumluluk kuralına göre olayda kusurlu olanların her biri zararın oluşmasına birleşen veya bağımsız hareket eden davranışları ile katkıda bulunduklarından meydana gelen zararın tamamından dayanışmalı olarak sorumludurlar.

Müteselsil sorumlulukta zarar görenin dilediği borçluya başvurma hakkı vardır (B.K. m. 142); dilerse sorumlulardan birine, dilerse hepsine veya bir kısmına karşı dava açabilir. Müteselsil sorumlulukta kural olarak borçlulardan her biri borcun tamamından sorumludurlar. (B.K m.141) Şu halde, sadece binanın teknik uygulama sorumlusunun kusur oranı nisbetinde tazminata karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların kusuru olmadığına göre oluşan zararın tamamından davalı teknik uygulama sorumlusunun sorumlu olması gerekir. Davalının kusur oranına göre diğer sorumlulara karşı her zaman zararı rücu etme hakkı vardır. Mahkemece dava dışı sorumluların kusur oranı indirilmek suretiyle hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.