Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/4657 K.2015/1202

Davacı Y.. D.. vekili Avukat Ayla tarafından, davalılar U. İnş. Taah. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vdl aleyhine 09/05/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan U. İnşaat Taahhüt Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile İnelsan İnşaat Elektrik Sanayi Ticaret Limited Şirketinin temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan D.. M..'nün temyiz itirazına gelince;

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Diyarbakır Sur İlçesinde bulunan evinin, davalılardan DSİ'nin denetiminde diğer davalı şirketlerin yüklenimi altında yapılmakta olan kanal inşaatı nedeniyle hasarlandığını belirterek, oluşan zararın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davacıya ait evin kanal inşaatı sırasında yapılan patlatma ve kazı çalışmaları sırasında zarar gördüğü belirtilerek, bilirkişilerce belirlenen onarım bedelinin davalılardan dayanışmalı olarak tahsiline karar verilmiştir.

Bir kamu kurumunun görevlerinden olan bir işi yapmayı kararlaştırması idari bir karar olduğu gibi, bu kararı yerine getirmek üzere yaptığı işlemler de verilen kararın neticesi olan birer idari eylemdir. Davacı, davalılardan D.. M..'nün denetimi altında bulunan sulama kanalı projesi sırasında yapılan patlatmalar nedeniyle zarara uğratıldığını ileri sürerek davalı D..

M..nün hizmet kusuru niteliğindeki eylemine dayandığına göre, bu tür isteklerin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince idari yargı yerinde tam yargı davası olarak ileri sürülmesi gerekir. Bu davalara bakma görevi İdari Yargı yerine aittir. Mahkemece; davalılardan D.. M.. yönünden dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.