Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/4819 K.2014/6931

Davacı N.. B.. vdl vekili Avukat C. K.tarafından, davalı M.. Ç.. vdl aleyhine 09/03/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/07/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan M.. Ç..'ın temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar A.. Ç.. ve E.. Ç..'ın temyiz itirazlarına gelince;Dava,kasten öldürme eylemi nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalılar ile aralarında yaşanan tartışma ve kavga esnasında davalıların A. Be.'ın ölümüne sebep olduklarını ve ölen A.B.'ın desteğinden mahrum kaldıklarını belirterek, maddi zararlarının karşılanmasını istemişlerdir.

Davalılar ise davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bir kısım davacıların maddi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Dava dosyası arasında bulunan Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/237 esas ve 2008/364 karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; davalılardan M.. Ç..'ın ölen davacıların desteği A.

B.'a kafa atarak kastın aşılması suretiyle ölümüne sebep olduğu gerekçesiyle mahkumiyetine karar verildiği ve hakkındaki mahkumiyet kararının kesinleştiği, diğer davalılar hakkında kavgaya dahil olmak suçundan cezalandırılmalarına ilişkin verilen mahkumiyet kararının ise Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda anılan davalıların davalı M.. Ç.. ile A.

B.arasında olan kavga sırasında Muhittin'in eylemini kolaylaştırmak amacıyla hareket ettiklerine dair delil bulunmadığı, eylemlerinin suça yardım olarak nitelendirilemeyeceği, eylemlerinin kavgada el uzatılmaksızın kavgaya katılmak suçunu oluşturduğu, kavgaya katılmak suçunun ise yeni 5237 sayılı TCK'da düzenlenmediği, davalı

sanıkların eyleminin TCK'nun 86/2 maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturacağı, bu suçun takibinin şikayete tabi olup maktulün de şikayetçi olmadığı nazara alınarak davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verildiği ve mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davalılar E.. Ç.. ve A.. Ç.. hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda; davalılar A.. Ç.. ve E.. Ç..'ın eyleminin kasten yaralama niteliğinde olduğu, davacıların desteğinin ölümünün anılan davalıların eylemi sonucu meydana gelmediği, öldürme eyleminden davalı M.. Ç..'ın sorumlu olduğu ve desteğin ölümü ile davacıların mahrum kaldıkları maddi tazminattan anılan davalıların sorumluluğunun bulunmadığı anlaşıldığına göre davalılar E.. Ç.. ve A.. Ç.. hakkındaki istemin reddi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilerek zarardan sorumlu tutulmuş olmaları doğru olmayıp kararın bozulması gerekmiştir.