Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/5019 K.2014/6041

Davacı E.. B.. vekili Avukat M. A. A. tarafından, davalı Türkiye Şeker Fabrikası AŞ. aleyhine 19/09/2002 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya ait gübre ambarı hakkında alınan maili inhidam kararı uyarınca, davalının söz konusu binayı yıkması için süre verildiğini, verilen sürede yıkımın gerçekleştirilmemesi nedeniyle binanın kendileri tarafından yıkıldığını, 3194 sayılı İmar Kanununun 39. maddesi uyarınca yıkım bedelini %20 fazlasıyla icraya koyduklarını, davalının haksız yere itiraz ettiğini belirterek itirarız iptalini ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

a)Dosya kapsamından, dava konusu binanın davacı tarafça 22.05.2002 günü yıkıldığı, mahkemece, alınan bilirkişi raporunda yapılan alternatif hesaplamalardan 2011 yılı verilerine göre yapılan hesaplamanın esas alındığı ve bu değer üzerinden karar verildiği anlaşılmıştır. Binanın yıkımı ve icra takibinin 2002 yılında yapıldığı, takip talebinde de 2002 yılından itibaren faiz istendiğine göre 2011 yılı verilerine göre yapılan hesap doğrultusunda yıkım bedelinin belirlenmesi doğru görülmemiştir. Bu nedenle, 2002 yılı verileri doğrultusunda yapılan hesaplama üzerinden karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

b)Davacının yıkım bedelinin (3194 sayılı İmar Kanunu'nun 39. maddesi uyarınca) %20 fazlasını da eklemek süretiyle belirlediği asıl alacak üzerinden takip yaptığı anlaşılmaktadır. Şu durumda, mahkemece yıkım bedeli ve %20 fazlası belirlenerek, bu değerlerin toplamı üzerinden takibin devamına karar verilmesi gerekirken, yıkım bedelinin %20 fazlasına ayrıca hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

c)Takibe konu alacak, yıkım bedelinin belirlenmesine dayandığına göre dava konusu zararın miktarı başlangıçta belirli olmayıp, çözümü yargılamayı gerektirmektedir. Bu nedenle, likit bir alacaktan söz edilemez. Şu durumda, icra inkar tazminatı isteminin reddi gerekir. Karar, bu bakımdan da yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.