Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/5492 K.2015/1937

Davacı M.. B.. vekili Avukat Ramazan tarafından, davalı V.. T.. aleyhine 25/03/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, görevi kötüye kullanma suretiyle oluşan kurum zararının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının KKK 211. Hudut Alay Komutanlığı kantininde kasa sorumlusu sağlık üst çavuş olduğunu, davalı ve diğer görevlilerin 01/01/2003- 31/08/2003 tarihleri arasında birlikte karar alarak kasa defterini hergün düzenlemesi gerekirken vadeli mal alışları nedeni ile kantin hesabının karışacağı düşüncesi ile kasa defterinin ay sonlarında düzenlenmesine karar verdiklerini, muhasebenin genel kabul gören prensiplerine göre işletmelerin kasa defterini günlük olarak işleyerek kasada mevcut para ile karşılaştırılması gerekirken kasa defterinin günlük düzenlenmediği ve ay sonlarında düzenlenen bilançoyu ise davalının kasa sonuçları ile karşılaştırmadan imzalandığı bu şekilde kurumu zarara uğrattığı iddiasıyla tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, iddia edilen borç miktarına itiraz ettiğini, 2003 yılı içerisinde 211 Hudut Alay Komutanlığı emrinde görev yaptığı sırada kantinde açık olması nedeniyle tüm kantin heyeti ile birlikte mahkemeye sevk edildiklerini, Askeri Ceza Mahkemesinde zamanaşımı nedeniyle davanın düştüğünü, herhangi bir suçunun olmadığını, kasıtlı ve bilerek hiçbir suç işlemediğini, zimmetine para geçirmediğini diğer yetkililerinde sorumlu olduğundan davanın reddini savunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; kantinin işletilmesinden P.Yüzbaşı Canan, Muhasebeci P. Asteğmen, Mubayaa Memuru Ulaştırma Üst Baş. Çvş. İzamettin ve davalının sorumlu oldukları ve kasa defterini günlük değilde aylık olarak düzenlemeyi birlikte kararlaştırdıkları anlaşılmaktadır.

Bu durumda, gereken kontrol ve denetimin üstleri tarafından yapılmamış olması ve davalının esas görevinin sağlıkçılık olduğu halde muhasebe bilgisi gerektiren kantin kasa sorumlusu olarak görevlendirilmesi gibi davacı kusurları birlikte değerlendirildiğinde davacı idarenin zararın oluşmasında müterafik (bölüşük) kusuru bulunduğu açıktır.

Bu durumda, hükmedilecek tazminat miktarından TBK'nun 51 ve 52 (BK.'nun 43 ve 44). maddeleri gereğince uygun miktarda indirim yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.