Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/5929 K.2015/1284

Davacı K.. M.. vekili Avukat Sevda tarafından, davalı M.. K.. aleyhine 06/04/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, Orman Kanunu’na muhalefet nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı hakkında Orman Kanunu’na muhalefet suçundan Keskin Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/281 Esas sayılı dosyası üzerinden kamu davası açıldığı, 09/12/2009 gün ve 2009/291 Karar sayılı ilam ile davalının 6831 sayılı Yasa uyarınca “orman toprağını işgal etmek” suçundan mahkumiyetine hükmedildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi’nin 08/04/2013 tarihli ilamı ile onanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davaya konu orman alanında davalının açma yaptığına ve ağaç kestiğine dair, hakkında kesinleşmiş bir mahkûmiyet hükmü olmadığı gibi, bu hususta dosya kapsamında ispata yeter nitelikte delil de bulunmamaktadır. Ceza dosyasında davalının açma yapmaksızın işgal ve faydalanmada bulunduğu belirlenmiştir. Şu halde; davalının 6831 sayılı Yasa uyarınca, ağaçlandırma giderinden sorumluluğuna karar verilemez. Açıklanan nedenlerle davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.