Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/6121 K.2015/1101

Davacı T.. K.. tarafından, davalı S.. U.. aleyhine 20/11/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının çocuklarına hakaret ettiğini ve bu suretle kişilik haklarını ihlal ettiğini, belirterek çocuklarına velayeten tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, olay nedeniyle davacının malvarlığında doğrudan bir azalma olmadığı, olayın oluş şekli ve davalının hakaret eylemi kişilik haklarını zedeleyen bir olgu olarak nitelendirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ceza dosyasındaki mağdur ve tanık beyanları göz önünde bulundurulduğunda, davalının, olay günü davacının çocuklarına terbiyesizler demek suretiyle hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, hakaret nedeniyle uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, manevi tazminat talebinin tümden reddedilmesi doğru görülmemiş; kararın, bu nedenle bozulması gerekmiştir.