Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/63 K.2014/16433

Davacı F.. G.. vekili Avukat N. A. tarafından, davalı A.. A... aleyhine 06/12/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının içerik sağlayıcısı olduğu "www.aydinlikgazete.com" adlı internet sitesinde 23/11/2012 tarihinde yayınlanan “F.. G.. Faizciliğe Başladı” başlıklı haberde kullanılan ifadelerle kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, eleştiri niteliğinde bir yazı olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; yazının içeriğinde davacının faizle geçimini sağlayan, tefecilik yapan biri gibi gösterildiği, eleştiri sınırlarının aşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu yazıda, davacı tarafından açılan bir tazminat davasında yasal faiziyle birlikte 50.000 TL istemesi nedeniyle eleştiri niteliğinde ifadeler olduğu; yazı bir bütün olarak değerlendirildiğinde eleştiri sınırlarının aşılmadığı, davacının kişilik haklarını ihlal edici mahiyette beyanlar olmadığı anlaşılmaktadır.

Şu halde, açıklanan nedenlerle davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde kısmen kabul kararı verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.