Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/6740 K.2015/3634

Davacı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekili Avukat Uğur tarafından, davalılar Ö.. A.. ve diğeri aleyhine 23/05/2013 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle ödenen tazminatın davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı taşınmaz sahibi Cemil adına satışı yapılan taşınmazın hisse oranının hatalı tescil edilmesi nedeniyle Cemil tarafından idare aleyhine açılan ve kabul ile sonuçlanan tazminat davası sonucunda uğranılan zararın davalı Tapu Müdürlüğü görevlilerinden rücuen tahsilini istemiştir.

Davalılar ise, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, hazine aleyhine dava dışı Cemil tarafından tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle TMK'nun 1007. maddesi uyarınca açılan tazminat davasında Hazine tarafından zamanaşımı itirazında bulunulmadığı ve itirazın ileri sürülmemiş olması nedeniyle hazine tarafından zamanaşımına uğramış bir borcun ödenmek zorunda kalındığı, bu nedenle hazine'nin ödediği tazminatı davalı Tapu Müdürlüğü görevlilerinden isteyemeceği, bu durumun kimsenin kendi kusuruna dayalı olarak hak elde edemeyeceği prensibine de aykırılık teşkil edeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde.

30/03/2000 tarihinde Cemil'e satışı yapılan taşınmaz hissesinin 127/46080 yerine 127/460870 tescil edilmesi nedeniyle taşınmaz sahibi tarafından Hazine aleyhine Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/383 esas sayılı dosyasında TMK.1007 maddesi uyarınca tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle tazminat davası açıldığı ve dava sonucunda mahkemece kabul kararı verilerek 118.543,50 TL tazminatın hazineden tahsiline karar verildiği ve kararın kesinleştiği, hükmedilen miktarın icra dosyasında taşınmaz sahibine ödenmesi sonucu eldeki davada ödenen miktarın davalı Tapu Müdürlüğü görevlilerinden rücuen tahsilinin talep edildiği,

davalıların davaya cevabında ise davanın reddini savunmakla birlikte yukarıda belirtilen Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/383 esas sayılı dosyasında hazine tarafından zamanaşımı def'inde bulunulmadığı ve hazinenin bu nedenle ödediği tazminatı kendilerinden isteyemeyeceği şeklinde bir savunma ve iddia da bulunmadıkları anlaşılmaktadır.

Şu durumda; davalıların savunmalarında dahi belirtmedikleri yanlış ve soyut bir gerekçeye dayanılarak davanın reddedilmesi doğru değildir. Dava, TMK'nun 1007. maddesine dayanılarak açılan rücu davası olduğuna göre ve rücu davasında sorumlular arasında teselsül hükümleri uygulanamaz ilkesi bulunmasına göre, işin esasına girilerek öncelikle dava konusu zararın meydana gelmesinde davalıların kusurlu olup olmadıkları konusunda ehil bilirkişiden rapor alınması, kusurlu bulunmaları halinde kusur oranlarının tespit edilerek sonucuna göre zararın kusur oranları doğrultusunda davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yukarıda belirtilen yanlış gerekçe ile davanın reddedilmesi doğru olmadığından kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.