KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2014/6792 E., 2015/1650 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 13/12/2013
- Numarası
- 2012/33-2013/615
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Davacılar Y.. C.. ve diğeri vekili Avukat Mümin tarafından, davalı E.. B.. aleyhine 27/01/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, davalının eylemi ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı E.. B.. tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar, 1997 yılında vefat eden murisleri Ersin mezarına 14 yıl sonra vefat eden annesi Kadriye defin işlemlerinin yapıldığını, ölen Ersin Canan'ın mirasçıları olarak Mezarlıklar Müdürlüğü tarafından onay ve izinleri alınmadan defin işlemlerinin tamamlandığını belirterek, uğradıkları maddi ve manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuşlardır.
Davalı ise, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, davalı idarenin kusurlu olduğu belirtilerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davalı E.. B.. kamu tüzel kişisidir. Anılan tüzel kişiliğin eylem ve işlemleri de kamusal nitelikte olup kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1-b maddesi gereğince bu tür istemlerin tam yargı davası olarak idari yargı yerinde açılacak davada ileri sürülmesi gerekir. Yerel mahkemece davalı yönünden uyuşmazlığın çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu benimsenerek yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2014/6792, K. 2015/1650, 18 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama