KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2014/722 E., 2014/1242 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Ocak 2014
- Mahkemesi
- Menemen 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 17/09/2013
- Numarası
- 2013/76-2013/48
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Davacı A.. T.. vekili Avukat Ö..E.. Y.. tarafından, davalı T.. Ş.. aleyhine 01/03/2012 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, kamu görevlisinin yetkilerini kullanırken, kusuru sonucu kişilere zarar vermelerinden kaynaklanan ve zarar görenlerin kamu görevlisi aleyhine açtığı tazminat davasıdır.
Yerel mahkemece istemin kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy.K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.
Eldeki dava; Menemen Belediye başkanı olan davalının, davacıya ait taşınmaza el atmak suretiyle park haline getirmesi ve bu nedenle oluşan taşınmaz zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Adı geçen davalı, belediye başkanı olup kamu görevinin icrası sırasında yürüttüğü görev kapsamında yaptığı eylem nedeniyle dava edildiğine göre Anayasa'nın 129/5. maddesi uyarınca kamu görevlisi durumundaki davalıya husumet yöneltilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2014/722, K. 2014/1242, 29 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama