Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/7421 K.2015/3247

Davacı Orman Genel Müdürlüğü vekili Avukat Umut tarafından, davalı E.. S.. aleyhine 10/03/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, Orman Kanunu’na muhalefet nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının, davaya konu orman alanında açma yaptığına dair kesinleşmiş bir mahkûmiyet hükmü olmadığı gibi, bu hususta dosya kapsamında ispata yeter nitelikte delil de bulunmamaktadır. Aksine ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunda; davaya konu yerde herhangi bir orman ağacının kesilmediği, orman diri ve ölü örtüsünün tahrip edilmediği, toprağın sürülmediği belirtilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ağaçlandırma gideri hesaplanmış ise de, davalının pırnal meşesi keserek temizlik yaptığı hususu sabit değildir. Şu halde; davalının 6831 sayılı Kanun uyarınca ağaçlandırma giderinden sorumluluğuna karar verilemez. Açıklanan nedenlerle davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.