Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/789 K.2014/16180

Davacı A.. Ş.. vekili Avukat tarafından, davalı .. İnş. Tic. A.Ş. aleyhine 16/08/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine yönelik ek dava niteliğindedir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş, karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının haksız eylemi nedeni ile işletmesini taşımak zorunda kaldığını, taşınma masrafının İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/31-50 Esas karar sayılı dava dosyasında 53.239,00 TL olarak belirlendiğini, mahkemece taleple bağlı kalınarak 10.000,00 TL'ye hükmedildiğini, kararın Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiğini, bakiye 43.239,00 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını, esas yönden de reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bakiye alacağın uzayan zamanaşımı nedeniyle zamanaşımına uğramadığı gerekçesiyle kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 60/1. maddesinde “Zarar ve ziyan yahut manevi zarar namiyle nakdi bir meblağ tediyesine müteallik dava, mutazarrır olan tarafın zarara ve failine ittılaı tarihinden itibaren bir sene ve her halde zararı müstelzim fiilin vukuundan itibaren on sene mürurundan sonra istima olunmaz.”

Davacı, İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesine 25/07/2006 gününde açtığı kısmi dava ile davalının haksız eylemi nedeniyle tazminat isteminde bulunmuştur. Bu davada tazminat isteminde bulunurken de tesislerin taşınması gerektiğini 50.00,00 TL'den fazla masraf yapılması gerektiğini ancak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL istediğini belirtmiştir. Eldeki dava ise 11/09/2009 tarihinde açılmıştır. Dava tarihi itibari ile 1 yıllık sürenin dolmuş olduğu sonucuna varılması gerekirken; mahkemece, uzayan zamanaşımı gerekçesi ile zamanaşımı definin reddi doğru olmamıştır.

Şu durumda davalı süresi içinde verdiği cevap dilekçesi ile zamanaşımı definde bulunduğuna göre davanın zamanaşımından reddine karar verilmesi gerekirken esastan kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.