Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/802 K.2014/1377

Davacı İ.. B.. vekili tarafından, davalı E.. A.. vdl aleyhine 24/11/2006 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan A.. A.. yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden davanın reddine dair verilen 26/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan Ahmet, Erdem, Nurettin ve A.. A.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılardan A.. A.., Erdem , Nurettin ve A.. A..'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan A.. A.., E.. A.., N.. A.. ve Aydın Aydemir'in diğer temyiz itirazlarına gelince; dava 2330 sayılı Yasa uyarınca ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan A.. A.. yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiş; hüküm davalılardan A.. A.., Erdem , Nurettin ve A.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2. maddesi uyarınca, hakkındaki kısmi ret sebebi farklı olan davalılardan A.. A.. yararına ayrı avukatlık ücretine hükmedilip; haklarındaki dava tümden reddedilen diğer davalılar yararına da nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken; davalılar yararına nisbi avukatlık ücretinin altında ve tek avukatlık ücretine hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HMUK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.