Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/8488 K.2015/5313

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 07/08/2012 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... yönünden husumet yönünden reddine, davalı ... yönünden zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 13/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının, davalı ...'ne yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının, davalı ...'ne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi amacıyla başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... yönünden husumet nedeniyle, davalı şirket yönünden ise zamanaşımı nedeniyle istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu olayda, davalı ... ihale yoluyla yol yapım işini üstlenen davalı şirketin çalışması esnasında davacıya ait kabloların zarar gördüğü, bundan dolayı davalıların sorumluluğunun bulunduğu ileri sürülmüştür.

Davalı ... bir kamu tüzel kişiliği olup; kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Somut olayda, bu davalının yasa ile kendisine verilmiş bulunan görevi gereği gibi yerine getirmediği ileri sürülmüştür. Görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdare’nin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı, İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır.

Mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi yerine işin esası incelenerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırılık oluşturmaktadır. Hüküm, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.