Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/8523 K.2014/11780

Davacı M.. B.. vd vekili Avukat A.D.. tarafından, davalı Ş.. A.. aleyhine 09/05/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/03/2013 günlü kararınYargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız haciz nedeniyle uğranılan manevi zararların tazminine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, aralarındaki kira ilişkisi gereğince davalı tarafından davacılardan M.N..hakkında başlatılan icra takibinde borcun ödendiğini, takibe konu yerin tahliye edildiğini menfi tespit davası açtıklarını, İ.İ.K'nun 68/7 ve 169/5. maddeleri gereğince menfi tespit davası kesinleşmeden hükmedilen icra inkar tazminatının tahsili amacıyla haciz işlemi yapılamayacağını ancak buna rağmen davacıların birlikte oturdukları eve haciz için gelindiğini, bunun kötü niyetle, davacıları rencide etmek için yapıldığını belirterek manevi zararın tazminini istemişlerdir.

Davalı, kötü niyetli olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, İ.İ.K'nun 68/7 ve 169/5. maddelerine aykırı yapılan haczin haksız olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre; Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/118 esas, 2013/335 karar sayılı menfi tespit dosyasında takibin durdurulması yönünde bir karar olmadığı, icra dosyasındaki haciz talep tarihinde henüz icra dosyası içeriğinde menfi tespit davası açıldığına dair bilgi olmadığı anlaşılmaktadır. Şu halde, haciz haksız değildir. Mahkemece davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.