Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/8605 K.2015/4034

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/02/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Davalının, davacılardan ..., ... ve ...'na yönelik temyiz itirazları yönünden; Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 5236 sayılı Yasa ile eklenen Ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca; temyize konu bölümünün 1.890,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda; davacılar arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunmaması nedeniyle her bir davacı yönünden ayrı ayrı değerlendirme yapıldığında, hüküm altına alınan tazminat miktarlarına göre temyize konu olan tutarlar, bu düzeye ulaşmadığından davalının temyiz inceleme isteğinin bu davacılar yönünden reddi gerekmiştir.

2- Davalının, davacılardan ...'e yönelik temyiz itirazlarına gelince; Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş;karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; tarafların Kaktüs Sitesi sakinleri olduğunu, davacılardan ... dışındaki davacıların sitenin eski yönetiminde yer aldıklarını, davalının ise sitenin yeni yöneticisi olduğunu, davalı tarafından davacılar dışındaki site sakinlerine gönderilen iki sayfalık mektup ile davacıların kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu, ayrıca davalının, davacılardan ...'e 26.01.2013 tarihli olağan genel kurul toplantısında ''şerefsiz'' demek suretiyle hakaret ettiğini ve davacı ... hakkında sohbet ortamında ''o adam kadınları çalıştırıyor, kadınlardan para kazanıyor'' demek suretiyle hakaret ettiğini belirterek, davacıların davalının eylemleri nedeniyle uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı ise; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davaya konu mektupta davalının eski yöneticilere hitaben "yönetimde oldukları tarihler içinde site ile ilgili harcamaların hesabını bile veremeyen, genel kurul toplantısına katılma cesareti bile gösteremeyen bu şahısların hangi yüzle ve nasıl yeniden yönetime talip oldukları, anlaşılmaz ve abesle iştigaldir.

Şayet önümüzdeki yapılacak olan genel kurul toplantısına katılmayacak olursanız, o zaman buradaki çıkar peşinde olan bazı şahıslara prim vermiş olacaksınız" şeklindeki ifadeleri ile davacılara hakaret ettiği ve yine dinlenen ve beyanlarına itibar edilen tanıklar ... ve ... beyanlarından anlaşıldığı üzere davalının davacılardan ...'i kastederek "onda para çok, paranın nereden geldiği belli, kadınları çalıştırıyor, hatta kızların bir kısmı burada evde kalıyor" şeklinde ifadeleri ile davacı ...'e hakaret ettiği kabul edilerek manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, dava konusu mektup ve davalı tarafından tanıklar ... ve ...'ın beyanlarında aktardığı ifadeler nedeniyle hakaret edildiği ve kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu kabul edilerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; dava konusu mektup içeriğinde yer alan ifadelerin hakaret içermediği, yeni yönetici olan davalı tarafından eski yönetim uygulamalarının eleştirildiği ve düşünce açıklaması niteliğinde olan ifadeler olduğu,

davalı tarafından söylendiği belirtilen ve tanıklar tarafından aktarılan ifadelerin ise, davacı ...'in otellerde Spa ve hamam hizmeti işi ile iştigal ettiği dikkate alındığında hakaret etme kastıyla söylenmediği ve bu nedenle kişilik hakalrına saldırı oluşturmadığı kabulü ile istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü yerinde görülmemiş bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.