Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/9709 K.2014/13942

Davacı İçişleri Bakanlığı'na izafeten Emniyet Genel Müdürlüğü vekili Avukat E. Ç. D. tarafından, davalı M.. Y.. aleyhine 08/03/2011 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı idare, davalının fiili ile yaralanan dava dışı polis memuruna 2330 sayılı Yasa gereğince ödediği tazminatın rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının eylemi arasında nedensellik bağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu olay nedeniyle davalı hakkında kamu davası açılıp, yargılama sonunda davalının görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. Gerek ceza dosyası gerekse eldeki dava dosyasında bulunan belgelerden ise, davalının göz altına alınırken direnmesi sonucu yaşanan arbede ve itiş-kakış sırasında polis memurunun yaralandığı, davalının zor kullanılarak etkisiz hale getirildiği açıkça anlaşılmaktadır.

Şu hale göre, dava dışı kamu görevlisinin davalının aktif direnme eylemi sırasında yaralandığı sabittir. Bu nedenle 2330 sayılı Yasaya göre rücuun kapsamı belirlenip, kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki haksız tahrik durumu da gözetilerek davalının sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Karar, bu nedenle bozulmalıdır.