Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/9926 K.2014/11676

Davacı S.. K.. tarafından, davalı M.. K.. vasisi E.. Ö.. aleyhine 14/01/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kasten öldürmeye teşebbüs eylemi nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu olay ile ilgili olan Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2008/292 Esas sayılı ceza dosyası içeriğinden; davalının, davaya konu haksız eylemi, davacının tahriki üzerine gerçekleştirdiği ve ceza kararında davalı yararına ¼ oranında haksız tahrik indirimi uyguladığı anlaşılmaktadır. Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 10/03/2009 günlü bu kararı, 03/05/2012 tarihinde onanmak suretiyle kesinleşmiştir.

Mahkemece, davacı tarafından talep edilen manevi tazminatın tamamına hükmedilmiş, herhangi bir indirim yapılmamıştır. Haksız tahrik, zarara uğrayanın bölüşük kusurunu ifade eder. BK’nın 43-44. maddeleri uyarınca manevi tazminattan oransal olmamak üzere uygun bir indirim yapılması gerekirken, aksi şekilde istemin tamamının kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.