KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/1001 E., 2015/3563 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mart 2015
- Mahkemesi
- Gölpazarı Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 23/10/2014
- Numarası
- 2014/57-2014/34
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Davacı S.. Ş.. vekili Avukat Ali tarafından, davalı K.. M.. aleyhine 28/09/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacının diğer temyiz itirazına gelince;
Dava, haksız fiil nedeni ile tazminat istemine ilişkin olup mahkemece, yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, HMK'nun 114/c ve 115/2. maddesi uyarınca mahkemenin görevsiz olduğu gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine, dosyanın talep halinde kararın kesinleşmesine müteakip görevli Eskişehir İdare Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Yargı yolu bakımından görevsizlik kararlarında, davaya başka bir mahkemede devam edilmesi söz konusu olmayıp, kendine özgü usul kuralları bulunan farklı yargı yerinde yeniden açılan bir dava söz konusudur ve bu dava adli yargı yerindeki davanın devamı niteliğinde değildir. Bu nedenle gönderme kararı verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/1001, K. 2015/3563, 24 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama