Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/10046 K.2015/9948

Davacı Bülent vekili Avukat Ercan tarafından, davalılar M.. K.. ve diğeri aleyhine 22/08/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 31/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; davalılar ile sağlık kuruluşu işletilmesine ve elde edilen gelirlerin paylaşılmasına dair protokol, marka lisans sözleşmesi, gayrimenkul kira sözleşmesi imzalandığını, ancak sağlık mevzuatının koymuş olduğu engel gereği tarafların ortaklığı hisse devri ile sağlayamadıklarını, sağlık kuruluşunun idaresinin müvekkiline bırakıldığını, davalılarca 15/07/2010 tarihli ortaklar kurulunda müvekkilinin 5 yıl süreyle şirket müdürlüğüne seçildiğini, yaklaşık iki yıl görev yaptıktan sonra ortaklar kurulunca 27/06/2012 tarihli toplantıda müvekkilinin yöneticilikten şirket idaresi ile ilgili olmayan uyuşmazlıklar nedeniyle azledildiğini,

azil ihtarnamesinin davalı yanca müvekkilinin ticari ilişkisi bulunan bankaya ve Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne de gönderildiğini, ihtar ekinde müvekkili hakkında yersiz ithamlar bulunan kurul kararının da sunulduğunu, bu kararda müvekkilinin basiretsiz davranışlar sergilediği, borçlarını zamanında ödemediği gibi ifadelerin kullanılmasından dolayı müvekkilinin kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek, davalılardan ayrı ayrı manevi tazminat talep etmiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın ticari işten kaynaklandığı, davaya bakma görevinin Asliye Ticaret Mahkemesi'ne ait olduğu gerekçesiyle görev yönünden davanın reddine karar verilmiştir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava sayılması için uyuşmazlığın her iki tarafının da tacir olması ve ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan Kanun maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olması gereklidir.

Dosya içeriğinden; taraflar arasındaki uyuşmazlığın aralarındaki ticari ilişkiden değil; 27/06/2012 tarih ve 2012/01 karar nolu ortaklar kurulu kararında ve azilnamede kullanılan ifadelerden kaynaklandığı, söz konusu ifadelerin Medeni Kanun'un 24 ve 25. maddeleri ile Borçlar Kanunu'nun 58. maddesinde düzenlenen kişilik haklarına saldırıya ilişkin olduğu anlaşılmış olup iş bu uyuşmazlığın çözümünde Asliye Hukuk Mahkemesi görevlidir. Mahkemece bu husus gözönüne alınmaksızın Asliye Ticaret Mahkemesi görevli kabul edilerek, yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş; hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.