Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/10070 K.2015/9530

Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat Abdurrahim tarafından, davalı M.. Y.. aleyhine 11/04/2007 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı asil tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davacının temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Davalı vesayet altında olup verilen karar vasiye tebliğ edilmesine rağmen vasi tarafından temyiz edilmediğinden, davalı asilin temyize ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

2- a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

b) Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve tazminata dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının dava dışı emniyet görevlisinin yaralanmasına neden olmasından dolayı, emniyet görevlisine ödenen tazminatın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı tarafça ödenmesini istemiştir.

Dosya içeriğinden, ödeme tarihinin 29/03/2005 olduğu belli olmasına rağmen mahkemece dava tarihinden itibaren faiz verilmesi doğru değilse de, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi uyarınca temyiz hükümleri bakımından halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nın 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.